Pretoria

Gisteren zijn we na een vlucht van 3u en een daaropvolgende vlucht van 9u aangekomen in Johannesburg. De nacht doorbrengen in een vliegtuig blijkt toch niet echt mijn ding te zijn, dit in tegenstelling tot Sara die sliep als een roosje (reusje, roosje, zoetekoeksdozeke). Nu ja, er zijn natuurlijk ergere dingen in ’t leven! Eens aangekomen, begonnen de zenuwkes te komen: links rijden! Ik nam deze taak op mij (oftewel: Sara zag het niet meteen zitten) en weg waren we. Het wende eigenlijk vrij snel, zelfs het linkshandig schakelen. Het enige grappige is dat ook de pinkers en ruitenwissers andersom staan met als gevolg dat geregeld de ruitenwissers opstaan i.p.v. (of samen met) de pinkers. Grappig gezicht, Sara en ik in onze Toyota Corolla.

En dan was het tijd om onze eerste toeristische uitstap te maken. Dat verliep niet van een leien dakje… het linksrijden en het linkshandig schakelen in combinatie met Sara, nieje! Volgende keer beter, zeg maar. De mevrouw van de B&B had ons (volgens haar) een ‘super goed plannetje’ meegegeven. Dom van ons om daar volledig op te vertrouwen en onze kaarten in de B&B te laten. (Bij deze, een tip voor onszelf: neem eigen kaarten mee!) Een lange tijd (en veel omwegen) later kwamen we dan eindelijk aan het Voortrekkermonument aan. Dit monument herdenkt de Afrikaner pioniers die vanaf 1836 de Kaap verlieten om aan de Britse overheersing te ontsnappen. In 1938 werd het monument symbool voor de Afrikaanse eenheid. Best wel indrukwekkend.

Sara & Marjan bij het Voortrekkermonument

Na al de ‘chaos’ zijn we extreem vroeg gaan slapen (’t is hier trouwens al om 18u pikdonker) zodat we nu lekker fris aan onze eerste langere rit kunnen beginnen. Pretoria was slechts een blitsbezoek, maar vanaf nu gaan we vollenbak den toerist uithangen!

Afrikaanse groetjes,

Sara & Marjan