Hazyview

Dag 2

Klokje rond geslapen: wat een zaligheid! Ons ontbijt was een goeike: verse fruitsla, toast, cornflakes… bediend met (te) veel gebabbel over Europa, België, Engeland, Zuid-Afrika en natuurlijk: de verschillen en gelijkenissen tussen onze talen.

We hebben heel veel gereden gisteren. Onderweg naar Hazyview zouden we nog een typisch dorpje bezoeken, maar dat was onvindbaar voor ons. Deze keer lag het niet aan onze kaarten, maar aan de wegwijzers (wat zijn we thuis toch verwend met onze GPS). Ik was het beu om te blijven rondrijden en Sara was het beu om de weg te blijven zoeken, dus zijn we maar doorgereden. We hebben trouwens elk onze taak gevonden: ik chauffeur en Sara copiloot (en ze doet dat heel goed!). Om de rit toch niet volledig verloren te laten gaan, hebben we onze lunch daar alvast gekocht. Op de parking werd ons voorgesteld om ‘op onze auto te passen, only for five rand’. Voor onze veiligheid – want al onze bagage zat in de auto – hebben we dat maar gedaan. Hoe betrouwbaar het was, daar hebben we maar niet over nagedacht.

Toen we onderweg stopten om te tanken en iets te eten, zagen we onze eerste diertjes (emoe, springbok, neushoorn, buffel, zebra en een eland), weliswaar in gevangenschap maar zelfs dat was al indrukwekkend. Het tanken op zich was anders ook wel een grappige belevenis. De pompbedienden vochten om onze auto: ze deden tekens naar ‘hun’ pomp en liepen met een tiental naar onze auto en ze konden niet snel genoeg onze ruiten beginnen wassen. Ze doen hier alles om wat extra fooi te krijgen.

Daarna zagen we af en toe nog een aapje voor onze auto de straat oversteken. Zo schattig! Onderweg heb ik een keer echt schrik gehad. We waren aan het rijden op de Panoramaroute (onvoorstelbaar mooi!) en we wilden stoppen op een viewpoint. Achter ons reed een camionette en die stopte ook. Sara en ik betrouwden het niet en reden toch maar door in plaats van uit te stappen en de camionette deed net hetzelfde. Die camionette bleef dan nog lange tijd in ons gat hangen, maar besliste –gelukkig maar– om ons voorbij te steken. Hartkloppingen? Jawel! We hebben daar dan vooral ‘mental pictures’ genomen.

Ons hotel hier is echt te vet… we kregen een upgrade en zitten in een ‘teak’ (grote hut). Er is een apart terrasje met stoelen en een hangmat, een keigrote kamer en een zalige buitendouche. Zodra de avond viel, hebben we ons voor de eerste  keer ingesmeerd met deet: wat was ik dat geurtje compleet vergeten! Er is hier ook een suupergoed restaurant (en een zwembad, dat ik ook nog moet uittesten!). In het restaurant kon je o.a. forel (niet ‘ver’ van hier is dat een specialiteit), springbok en kudu eten. Wij zijn gegaan voor ‘pork with lemon sauce’ en ‘vegetarian lasagne with butter nut’. Nomnomnom! Blijkbaar moet je al tot in Zuid-Afrika gaan om BV’s tegen te komen… Tom Lenaerts zat hier ook met z’n gezinnetje te eten. Kleine wereld, hier aan de andere kant van de wereld.

Dag 3

Wat een topdag vandaag! De weergoden zijn ons gunstig en we hebben prachtige natuur gezien. We zijn eerst naar De drie rondavels (gevormd door erosie) gegaan, daarna naar Bourke’s Luck (eveneens gevormd door erosie) en tenslotte naar God’s window. Het is moeilijk te omschrijven wat we juist gezien hebben, maar het was alleszins geweldig!

Onderweg kwamen we wegenwerken tegen en  100m voor die werken staat er telkens iemand met een rode vlag te zwaaien. Sara wist me te vertellen dat dit goedkoper is dan er zo’n ‘zwaaiende pop’ te zetten. Toen we op terugweg waren, werden we tegengehouden door Traffic Police. Dat de wegenpolitie hier corrupt is, is dan toch geen fabeltje.... Hier doet men niet aan voorrang van rechts, maar aan ‘iedereen-stopt-op-een-kruisspunt-en-de-eerste-heeft-voorrang’. Zo gezegd, zo gedaan. De meneer beweerde dat we dit niet gedaan hadden en we moesten 750 R betalen. Gelukkig had de hotelstaff gezegd dat we altijd moeten zeggen dat we geen cash geld bij hebben… hij liet ons met een diepe zucht doorrijden! Man man man…!

De Drie Rondavels

Bourke's Luck